ฝายมีชีวิต โดยครูท้วม ไม้หลา ตอนการนำแนวปรัชญาพอเพียงมาใช้อย่างเหมาะสม

ฝายมีชีวิต ตอนที่ 14

คลองท่าดี มีความยาวประมาณ 68 กิโลเมตร แต่มีน้ำท่าทั้งหมด 701 ล้านคิว แต่เราไม่สามารถที่จะให้ฝนตกเฉลี่ยวันละ 1.92 ล้านคิว ต่อวันได้ ถ้าใช้ระบบสร้างฝายมีชีวิต ก็จะต้องมีฝายประมาณ 34 จุด แต่ละจุดจะเก็บไว้น้ำโดยเฉลี่ยประมาณจุดละ 40,000 คิว จะเก็บน้ำต้นทุนไว้ได้ 1,36 ล้าน คิว ถ้าคูณ 365 วัน จะเท่ากับ 496 ล้านคิว หรือประมาณ 71%  ไปหักออกจากน้ำ 701 ล้านคิว ก็ยังคงมีเหลือให้ปล่อยลงทะเลเล่นๆซะประมาณ 205 ล้านคิว หรือประมาณ 29%

 ส่วนเงินที่ต้องใช้ในการสร้างฝายมีชีวิต ถ้าใช้ตามระบบที่พวกเราทำกันอยู่คือ คนตรงนั้น เราหมายถึงคนในชุมชน ในท้องถิ่นนั้น ทำตามกระบวนการประชาเข้าใจอย่างแท้จริง และหน่วยงานราชการค่อยเข้าไปสนับสนุน ในเรื่องของค่าวัสดุ เช่น เชือกไนล่อนขนาด 0.7 มิลลิเมตร กระสอบบรรจุทราย ค่าอาหารกลางวัน ซึ่งในช่วงกลางๆของการก่อสร้าง จะต้องมีกลุ่มคนที่แข็งแรง เช่นนักเรียน นักศึกษา ผู้มีจิตอาสา หรือกำลังจากหน่วยทหาร ค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารต้องมีเพียงพอ ก็จะใช้เงินโดยเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 300,000 บาทต่อฝาย  ก็จะใช้เงินประมาณ 10 ล้านบาท เท่านั้น และผมกล้ารับประกันด้วยเกียรติอันเล็กน้อยที่ผมมีอยู่บ้างว่า จะสามารถแก้ปัญหาเรื่องน้ำท่วม และน้ำแล้งได้อย่างแน่นอน
เพียงแต่ว่า จะมีผู้สูงเกียรติท่านใด กล้าลดเกียรติของท่านลงมาท้ากับผมว่าฝายมีชีวิตไม่มีทางที่จะแก้ปัญหาน้ำได้อย่างแน่นอน และวิธีของท่าน ดีกว่า ประหยัดกว่า ได้ผลกว่า ยั่งยืนกว่า กระผมขอท้าครับ
ครูท้วมไม้หลา 30 12 2557 11.55

ฝายมีชีวิต ตอนที่ 15
แล้วถ้าทุกสายน้ำทุกลำคลอง ต่างคนต่างช่วยกันทำให้ทั่วบ้านทั่วเมือง แล้วต่อไป บ้านเมืองของเราก็จะมีแต่ความอุดมสมบูรณ์ เพราะเราเป็นเมืองเกษตร และต้องการน้ำอย่างเพียงพอตลอดปี นอกจากนั้นยังเป็นการทำตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา เพราะกระบวนการประชาเข้าใจนั้น จะต้องให้คนตรงนั้น เข้าใจเสียก่อนว่าปัญหาเกิดจากอะไร และเข้าถึงวิธีการแก้ปัญหานั้น แล้วพัฒนาจากฝายแม้ว ทำนบ เล่ห์ อ่างเก็บน้ำ มารวมไว้ในที่เดียวกัน
นอกจากนั้นการสร้างฝายมีชีวิต เป็นการนำแนวปรัชญาพอเพียงมาใช้อย่างเหมาะสม เพราะใช้เงินในการสร้างน้อยมาก เมื่อเทียบกับวิธีเก็บกักน้ำในรูปแบบอื่นแล้ว  แต่ได้ผลคุ้มค่ามหาศาล
เรื่องของแก้มลิงที่พระองค์ท่านเคยพระราชทานไว้ ก็เป็นการสนองได้อย่างแท้จริง เพราะเป็นแก้มลิงที่ไม่มีการทำลายส่วนใดๆของธรรมชาติเลย ไม้ไผ่เมื่อตัดมาทำฝายแล้วก็งอกขึ้นมาใหม่ แล้วแก้มลิงนี้จะทำหน้าที่เมื่อถึงหน้าฝน น้ำมามากก็จะทำหน้าที่เก็บและผลักดันน้ำเข้าสู่ผืนดินและต้นไม้สองฝั่งคลอง เป็นถังน้ำธรรมชาติขนาดมหึมา เมื่อถึงหน้าแล้ง แก้มลิงนี้ก็จะปล่อยน้ำสู่ส่วนที่ขาดแคลนน้ำต่อไป
รางขนมครกของในหลวง ก็หมายถึงให้มีที่เก็บน้ำขนาดเล็กให้มีทั่วบ้านทั่วเมือง เพื่อให้ทุกคนได้ใช้ประโยชน์อย่างทั่วถึง
ครูท้วมไม้หลา 30 12 2557 13.37